wij zijn niet gelukkig
omdat het moet

het geschreeuw en de extase
dat het nu of nooit allemaal
zo speciaal anders onvergetelijk
moet zijn
en de pijn
hoort daar zelden bij

het verplicht geluk
achtervolgt ons nu
het klopt op onze ramen
rammelt aan onze klinken
en het roept
dat wij niet gelukkig zijn
en dat de pijn
zit
in het midden van de woonkamer

wij struikelen
doen onze gordijnen dicht
de deur op slot
en zitten rug aan rug
in het midden van de woonkamer
en we lachen en huilen
om het gebonk op de ramen
van het verplicht geluk

want wij zijn niet gelukkig
omdat het moet