Ze heeft toen beslist dat
hij bestond
alleen wat verlegen was

Ze had hem veel gevraagd
of hij kon tonen
welke weg ze moest
welke man of vrouw haar helpen kon
welk dak haar droog kon houden
welke hand haar troosten
ze koos steeds de foute weg,
het lekkende dak, de hand die sloeg

Ze had hem veel gevraagd
gesmeekt dat haar zoon
zou zuchten
zijn lipjes zou openen
tot zij haar tepel zachtjes
in dat kommetje kon laten rusten
haar trieste tepels
vonden geen lipjes
en barstten uit

Ze had hem veel gevraagd
of de stilte haar vriend kon worden
niet haar plaaggeest:
die haar op haar schouder tikte
en als ze zich omdraaide
vol verwachting
nergens was
of ze hem kon omarmen
zoals ze soms probeerde
waarna hij haar meedogenloos
op de grond wierp

Ze had hem veel gevraagd
dat wist ze wel
te veel want
afgeschrikt zweeg hij

Ze heeft toen beslist dat
hij bestond
alleen wat verlegen was