Een ritueel uit mijn absolute top-10! Ik kan een hele dag uitkijken naar dat moment. 

Voor hij gaat slapen, mag hij kiezen, een paar liedjes uit het boek van de “Bakkebein”.

Dat ventje zit daar dan, in zijn slaapzak met zijn knuffel naast hem.
Eén en al tevredenheid.
Het boek op zijn schoot, de tut in zijn mond. Zijn vingertje zweeft boven de foto’s.
Blijft af en toe ergens hangen maar dan bedenkt hij zich, schudt zijn hoofdje en zoekt verder.

Hij zuigt geconcentreerd op zijn tut.
Zijn ogen schieten over de foto’s, houden halt, keren een rij terug, gaan weer verder.
Het genot spat eraf. Hij heeft hier de controle. Hij mag dit helemaal zelf kiezen.
Hij rekt dat kiezen en dat twijfelen dan ook heerlijk lang. Dit is zijn momentje.
En ik zit daar en kijk naar hem. Voel belachelijk veel liefde. 

En dan ineens weet hij het.
Het vingertje gaat resoluut naar een foto, we zoeken de juiste pagina en ik zing zacht terwijl hij de foto nu in het groot bestudeert. 

Daarna mag hij een nieuw liedje kiezen en kan het zoeken en twijfelen weer beginnen. 
Hij geniet, ik geniet en ik wil dit met hem doen, voor eeuwig en altijd.
Of toch zeker tot ik 93 ben. Daarna wordt het misschien een beetje raar.