ik was vergeten
hoe simpel troosten
toen was

want jij
nog niet bewust van jij
was gewoon wij
pijn was onze pijn
ík moest niets doen
behalve zijn

dragen wiegen zingen
ik wiegde niet jou
maar Ons
jíj had niets van míj nodig
want wist nog niet dat er
een jij en een mij
was

dat is vandaag anders
je wringt
weet je met je lijf
geen blijf

je wil dat ik het oplos
je wil niet los
aan mij, terug in mij
niet meer voelen dat pijn
alleen jouw pijn is
dat dragen wiegen zingen
van die ander komt 

maar een moederlijf
lost op
want jij wringt en ik wring
je kreunt en de pijn
trekt door míjn lijf

dus hang vandaag
maar dicht 
je hoeft nog niet los
ík vang je pijn wel
die nooit
alleen jouw pijn
zal zijn