psst,
kom
kom eens hier
ja, hier bij mij
onder mijn arm is nog wat plaats
kom maar
ik zit hier
in dit hoekje
naast de kast
onder die plank
zie je?

zullen we hier even samen zitten?
en
deze onvoorspelbare
veranderlijke
wereld
die vandaag weer
veel te ver uitdijt
vergeten

zullen we gewoon voelen?
elkaars warmte
de troostende begrenzing van
die muur aan de ene
de kast aan de andere kant
en dan die geur van hout
de plank die iets te laag
waardoor we net niet
comfortabel zitten

zullen we gewoon even voelen?
deze te krappe ruimte en hoe
die gewoon is en wij
hier zijn
jij, mijn lief kind
en ik
zullen we rustig worden
ademen
ver weg van
de gevaarlijk uitdijende wereld

zullen we voelen?
grond onder onze voeten
jouw warme hand in de mijne
je lijf onder mijn arm
tot onze harten weer rustig kloppen

iets te warm wellicht
mijn nek pijnlijk
jouw knieën zeuren
en zullen we dan toch
nog wat langer
blijven zitten?

zullen we?