De dag begon zo mooi. Ik haalde hem uit zijn bedje en vertelde dat hij jarig was, eindelijk! Hij glunderde. We kwamen de trap af, hij staarde naar de vlaggetjes en de ballonnen, zag de man en zei trots: “Tobe nú jarig papa!” Toen zag hij zijn stoel en dat daar cadeautjes lagen. “Cadeautjes!” De deur ging open, hij draaide zich om en zag zijn zus binnen komen, met ogen vol liefde en spanning. Hij riep: “Miraaaa!”, wist zich met al zijn genot en enthousiasme geen blijf dus rende op haar af, en sprong, letterlijk, in haar armen. Gelukkig hield ze stand, want veel groter is ze niet. Daar stonden ze, hun armpjes rond mekaar, zijn beentjes rond de hare geklemd. Ik kon wel janken, zo schoon was dat. De rest van de dag maakte eigenlijk niet veel meer uit, dit was het perfecte beeld en ik hoop het voor altijd vast te houden.

De rest van de dag was natuurlijk genieten. Wat een weer! Hij vroeg met zijn allerhoogste stemmetje: “Tobe euhm voor zijn verjaardag in zijn blote poep eten?” Hij houdt er van als zijn billen dan aan zijn stoel plakken, dus dat mocht. Ze speelden daarna met de “alsoffe” taart en de “alsoffe” koffiebekertjes en de “alsoffe” donuts. Daarna las zij zijn nieuwe boekje van Nijntje voor en oma belde. Er werd voor hem gezongen door meerdere buren () en zijn tong hing uit zijn mond van verlegenheid en genot.

Ik haalde taart terwijl hij even bij zijn beste vriendje/overbuurjongen mocht spelen en we reden daarna naar de lieve vriendin met de heerlijke tuin en de mooie dochters. Ze had een picknick voorzien en overal ballonnen gehangen en ook nog een boekje cadeau gedaan. Het geluk kon niet op. Hij had al weken gevraagd of hij taart mocht eten als hij jarig was, dus dat stond ook op het programma. En smaken dat het deed. Hij blies 1 kaarsje uit, zijn zus de andere 2 en dat is echt hoe die twee in het leven staan. Hij probeert alles een beetje en zij komt hem dan gretig redden of helpen of troosten. Prachtig.

Toen we ‘s avonds weer thuiskwamen, kreeg hij nog een cadeautje van zijn vroegere allerliefste onthaalmoeder die ook een buurvrouw is en druifjes van nog een andere en een tekening van een buurjongetje. Om maar te zeggen dat wij hier echt in de allerbeste straat wonen.

Hij ligt nu helemaal tevreden en voldaan in zijn bedje. Bij de dochter is een verjaardag altijd een beetje té spannend met iets teveel prikkels en de nodige portie ontlading nadien, dus ik heb een kind nog nooit zó puur zien genieten als hij vandaag. Hij is 3 maar beweert zelf 4 te zijn en steekt dan trots 5 vingers op. Hij is naar het schijnt groot aan het worden maar ik weet wel beter. Want hij is mijn baby die 3 jaar geleden kabbelend ter wereld kwam en mijn hart al 3 jaar vult met liefde en eindeloos veel knuffels.

En straks als ik in mijn bed lig, ga ik dat beeld voor me zien. Hij deze morgen, zo blij dat hij spontaan in de armen van zijn zus sprong. Zij die hem stevig vasthield, liefdevol haar gezicht tegen het zijne wreef en dan die trotse blik naar ons. En wij die half wegsmolten.