je zit hier op mijn schoot
want ik ben een raket
je zus, ze was bekaf
dus ligt al in haar bed

we vliegen naar de ruimte
de maan het gele kussen
je zus moest zo hard huilen
en ik kon haar niet sussen

je zus moest zo hard wenen
en eerst was ze heel kwaad
maar voelde in mijn armen
dat alles overgaat

want het leven voelt soms hard
het prikt en wringt en trekt
maar is soms plots weer zacht
en voelt bijna perfect

zoals je naar me kijkt
je armen rond mijn nek
je geeft me zachte kusjes
en ik ben weer op mijn plek

je zus moest echt hard wenen
maar toen het over was
haar lijfje weer ontspannen
toen voelde ik het pas

we zitten op een planeet
jouw rug tegen mijn knie
‘t is hier nochtans heel mooi
maar ‘t is de aarde niet

mijn lijf is een raket
en we gaan weer naar huis
want hier in onze zetel
hier komen we graag thuis