Kom heel rustig binnen:
Wees vriendelijk en beleefd, veeg uw schoenen zorgvuldig af, geef me een zachte, aarzelende handdruk en kus me voorzichtig op m’n wang, net iets te dicht bij mijn mondhoek, laat uw lippen ook net iets te lang mijn wang strelen, vraag of u even gebruik mag maken van mijn toilet, was uw handen achteraf zodat ze zacht zijn en lekker ruiken, leg mijn tijdschriften recht nadat u er even door bladerde, bekijk mijn schilderijen en houd uw hoofd af en toe schuin terwijl u dat doet, loop naar mijn boekenkast en prijs me om mijn smaak, proef mijn cake en lik uw vingers af, smak daarbij, maak een huppelpasje met mijn vliegenmepper in uw handen.
Haal daarna alles,
maar dan ook alles overhoop.
Alstublieft.
allright! Wanneer mag ik afkomen? Ik heb er al zin in 😀
LikeLike
de voorlaatste zinnen..!!
LikeLike
Zoals licht al zei: die voorlaatste zinnen…
In het Engels zouden ze simpelweg zeggen “Sweep me off my feet.” Maar jij zegt het zoveel mooier.
LikeLike
“de voorlaatste zinnen” ben ik blij dat voorlaatste niet noodzakelijk eenzaam hoeft te zijn…
Verder is het als een filmpje, maar dan in mijn hoofd.
LikeLike
Ik val van de ene geneugte in de andere, eerst de blog van Groove G., nu deze parel. Straks kom ik zelf niet meer aan schrijven toe!
LikeLike
Verleiden voor Dummies?
LikeLike
Volgens mij heb ik niet geademd tijdens het lezen van dit stukje.
Op het einde hapte ik naar lucht.
LikeLike
Goed geprobeerd.
Nee tis erg knap.
Eindelijk eens wat meer appreciatie voor rommelmakers.
Uw rommelmakker
LikeLike
De openingszinnen geïnspireerd op: ‘ik wou dat ik twee burgers was’ van onze Ramsy Nasr? 😉 mooi eh… 🙂
LikeLike
das erg mooi…
LikeLike