Vooraan loopt de vader met hoed, pijp en wandelstok. Het kleinste meisje draagt een dikke oranje winterjas en treuzelt veel. Kleine jongetjes zeulen met rugzakjes en een paraplu. Ze springen in modder en plassen en hangen af en toe aan mijn hand. Ik draag dan eens een rugzak, dan eens een paraplu, deel bananen en appels uit en soms wandelt mijn lief dicht bij mij. Zijn hand houd ik nog steeds graag vast. Het ruikt zo heerlijk naar pijp en bos en modder en af en toe komt de zon door de bomen piepen. Enkele uren later drinken we warme chocomelk uit bekertjes om warm te worden, en in het Duitse dorpje eten we Apfelkuchen rond een mooie grote houten tafel. ’s Avonds in het warme huis dansen we bij de houtkachel en zingen liedjes voor de jarige die mijn lief is. Als de kindjes op zolder slapen en dromen van boswandelingen en riviertjes, zitten we in pyjama’s met boeken en sigaartjes in de zetel. ’s Morgens klauteren de twee zusjes die ik nooit heb gehad bij mij in het warme bed en verstoppen zich als de moeder hen zoekt. In de warme keuken schuiven we ’s middags aan tafel, eten pompoensoep en boterhammen. De kleintjes klimmen in de boom van de buurman, slingeren tussen de kippen en springen op elkaars schaduw. Mijn lief en ikzelf gaan nog even wandelen tussen de vele velden die zich achter het huis bevinden. Het is een zonnige winterdag, zwijgend praten we en vinden het goed zo.