mādar, ik deed je pijn
ik heb me van je afgesneden en verlaten
je kleinkinderen door jouw hart gedragen, gezoogd en gesust
weggerukt
ik ben vertrokken naar het land van de beloftes en je zwaaide niet
je trillende hand op je hart vroeg
hoe moet ik verder

mādar, je doet me pijn
je hebt me afgesneden en verlaten
en je kleinkinderen die nog knikkebollend rustten in je hart
dat vandaag koud geworden is
je bent vertrokken zonder te wachten op mijn komst
zonder mijn hart bij jouw hart
mādar hoe moet ik verder

ik heb jou niet kunnen brengen mādar
niet kunnen dragen en sussen en wiegen op je weg
je magere handen hielden op met trillen
voor ik ze kon grijpen, strelen, kussen

mādar je doet me pijn
je kon niet op mij wachten
je gleed uit je lichaam voor je er erg in had
het land van de beloftes is nu zonder troost
zonder jouw gezang, gewieg, jouw strelen

mādarloos en de woorden die je in mijn mond legde kwijt

voor Bidar