mirakel

je bent nu vier weken bij ons
wat was het rustig voor zij er was – wat hadden we veel tijd – wat waren we vrij
hebben we tegen elkaar gefluisterd
maar ook:
wat is ze mooi – wat ruikt ze heerlijk – wat houden wij van haar
we maken soms ruzie over wie jou mag vasthouden, bij wie in de draagdoek,
zelfs wie je mag verversen

we leren je kennen, elke dag een beetje meer
je neusje dat moedig wipt, voorzichtige nog niet bewuste lachjes
grote ogen gefascineerd door licht, kleur, onze haarlijn
je verslavende geur
grijpende vingertjes, wriemelende beentjes, een schattig o-mondje als je honger krijgt

ik heb gehuild:
ik wou slapen
wist niet wat je van me wou
ik weet het zo vaak niet
jij weet het zelf niet, denk ik dan

jij leert jezelf kennen, elke dag een beetje meer
en de wereld:
mama en papa, geur, geluid, pijn, honger, zoveel verschillende armen en stemmen
onbekend allemaal, zo nieuw
na 9 maanden in die rustige, vertrouwde, warme plek maakt het je bang, onrustig

maar geborgen in onze armen word je dan plots:
een heerlijk ontspannen meisje, in diepe slaap, met vage glimlach, zachte kreuntjes
één en al vertrouwen, deel van ons en wij deel van jou

2 gedachten over “mirakel

Geef een reactie op Magali Reactie annuleren