de trap op naar de badkamer waar die lotion staat met de geur van vijg en roos
een beetje op mijn handpalm en dan langzaam mijn handen over mekaar laten glijden
ruiken hoe de geur vrijkomt en heel traag inademen
voelen hoe zacht en geen weerstand
even geen weerstand

de merel die ik tot hier hoor zingen en het genot dat door mijn lijf stroomt
mijn hart dat wat zwelt en een onbestemd verlangen naar iets wat ik nog niet ken

mijn blote voeten op de houten trap en dan over de koude vloer, ze plakken een beetje en even later over het zachte hoekje van het tapijt

de tuin in zodat ik grond voel en mijn voetzolen zich krullen over de hobbels en zich plooien in kleine putten en het voelt als een trage dans

een briesje onder mijn armen door waardoor ik ze even strek en mijn hele lichaam lichter wordt en ik een fractie denk te zweven

het bloemenbed dat ik maanden terug met de kinderen zaaide en dat elke dag wat voller en groener en de intense voldoening van nu hier en daar wat wit en paars en de belofte aan nog zoveel meer

haar armen vanmorgen, voor ze haar klas inging, nog even rond zijn nekje en het zachte ‘ik hou van jou’ in zijn oor en hoe hij met een tevreden grommetje zijn hoofd tegen haar aan schurkte

vooral dat