alles draag je mee
op je rug
het is alles
en het is bijna niets meer
en dus zo zwaar
je hebt gedacht
ik heb een hart
dat warm bloed door mijn lijf pompt
ik heb soms kippenvel
en ik zing een beetje vals:
ik ben een mens
je hebt gedacht
mensen zijn verbonden
en vele handen, harten, stemmen
maken het verschil
maar nu is alles
dat eens zoveel was
bijna niets meer geworden
en je draagt het mee
op je rug
en het is het zwaarste
wat je ooit moest dragen
Hier word ik toch stil van; wat een kwetsbaarheid en schoonheid tegelijk…
Om over na te denken…Bedankt Sara
Kristien
LikeGeliked door 1 persoon