ik zeg een appel of een banaan, 
je moet nu beslissen, we zijn al laat
de kat zit in de bloempot
ik schrijf iemand: ik ben een rommeltje
mijn lege tas koffie in de zetel
weet zich geen houding 
beduusd tegen een kussen geleund
triest en wat verloren 
ik laat hem de hele ochtend staan
toen ik afrekende zei hij zesenveertig euro en 
of het lekker was en dat het plezant had geleken
ik vind jou leuk mama zegt hij 
nadat ik zuchtend heb gevraagd of er iemand zou bestaan
die nóg trager zijn kousen aantrekt
we komen te laat en ik jou ook
hij ruikt naar modder

ik vroeg gisteren 
kan ik iets doen
ik wreef zacht over zijn rug
ik kon niets doen
een appel zeggen ze
we willen een appel
ze zei
je mag verscheurd zijn
en toen nog eens
je mag verscheurd zijn
en hij dat hij een eekhoorntje had gezien
dat het vast heel zacht was
de koffie is opgedroogd aan de rand 
ik zet de tas in de pompbak
die opgelucht weer een tas mag zijn 
in plaats van één of andere belachelijke metafoor 
ik vraag
hoe leg je zoiets uit
als je het zelf niet snapt
en dat ik vreselijk droomde
iemand schrijft
geef je angsten maar een knuffel

onder de douche zeg ik
– ik ben gevoelig, zacht en mooi
– ik maak fouten, ik stel teleur, ik ben mens
– vandaag is rood de kleur van jouw lippen
ik zit er al de hele week mee in mijn hoofd
hij huilde want hij was buiten op blote voeten
en de voordeur viel dicht
ze schaamde zich
ze had gezegd:
oh ja díe pop
die stomme pop
ik wist niet dat ik die nog had
en nu wiegde ze hem en zei dat het haar zo speet
ik schrijf
IK KAN NIET DOSEREN
de poes staart naar de vogels
miauwt zacht
en ik denk wat is missen
wat is hunkeren of koesteren
en wat vinden de staartmezen daarvan

in de duinen
rende ik af en toe omhoog
ik kon plots niet verdragen
niet te weten hoe mooi het daarachter
of ik weer zou huilen
het was telkens nog mooier en ik lachte dan hardop
(en niemand hoorde het)
(niemand)
(en dat was het beste gevoel)
ik schrijf dat ik harder mijn best ga doen
en het spijt me dat het zo onveilig voelt
het spijt me zo
ik heb de fluostift klaar gelegd voor vanavond want dat schept duidelijkheid
nee doe toch maar een banaan zegt ze
en waar is mijn boekentas